Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας

 

 

(Σήμερα γιορτάζουμε την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας. Το Κίνημα Αποδήμων Ηπειρωτών αναδημοσιεύει το ψήφισμα 6 Μαρτίου 2022 της Πανηπειρωτικής Συνομοσπονδίας Ελλάδας το οποίο και δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Πανηπειρωτική», αριθμ. φύλλου 11 με μια εκπληκτική φωτογραφία του Κώστα Μαυροπάνου και με τη λεζάντα: Οι Ηπειρώτισσες έζησαν πολέμους, πίκρες και συμφορές)

«Η Παγκόσμια ημέρα της γυναίκας καθιερώθηκε και εορτάζεται, κάθε χρόνο, στις 8 Μαρτίου. Ημέρα μνήμης των αγώνων του κινήματος για τα δικαιώματα των γυναικών.

Στις 8 ΜΑΡΤΙΟΥ 1857 οι εργάτριες στα κλωστοϋφαντουργεία της Νέας Υόρκης που βίωναν την ανισότητα, την  εκμετάλλευση, τη βία και τον ρατσισμό, αγωνίστηκαν για μια ανθρώπινη ζωή, δηλαδή για καλύτερες συνθήκες εργασίας, ίση αμοιβή για ίση με τους άντρες εργασία, μείωση των ωρών εργασίας (από 16 σε 10) και περαιτέρω κατάργηση φυλετικών διακρίσεων.

Η απεργία της 8ης του Μάρτη 1857 ήταν από τις πιο σημαντικές στιγμές του παγκόσμιου εργατικού κινήματος, γιατί έβαζε στην πρώτη γραμμή το ζήτημα της πάλης κατά των φυλετικών διακρίσεων, κατά της ανισοτιμίας ανδρών και γυναικών, σε συνδυασμό με τον αγώνα ενάντια στην εκμετάλλευση.

Αργότερα η ημέρα αυτή, το 1910, προτάθηκε από τη Διεθνή Διάσκεψη Εργαζομένων Γυναικών και καθιερώθηκε η ημερομηνία ως γιορτή της γυναίκας.

Το αληθινό περιεχόμενο της ημέρας αυτής είναι ότι η γυναίκα ΤΙΜΑ και ΤΙΜΑΤΑΙ για τους διαρκείς κοινωνικούς αγώνες της, συνεχίζει να παλεύει με θάρρος, αγωνιστικότητα και αποφασιστικότητα και να διεκδικεί πλήρη ισότητα και κοινωνική προκοπή. Υπό αυτές τις συνθήκες είναι ημέρα αγώνα.

Η σημερινή κατάσταση της γυναίκας είναι απολύτως δύσκολη έως και επαχθής. Ιδιαίτερα για την εργαζόμενη γυναίκα. Η γυναίκα, απαραίτητη στην παραγωγή ως αναγκαίο εργατικό δυναμικό, μοναδική στην αναπαραγωγή των ανθρώπων λόγω του ιδιαίτερου ρόλου της, «αυτοδίκαια» χρήσιμη και στη φροντίδα συνολικά της οικογένειας, βάλλεται από παντού καθόσον παραβλέπεται και δεν στηρίζεται ουσιαστικά ο κοινωνικός της ρόλος.

Εργασία, Μητρότητα, Οικογένεια.

Ταυτόχρονα, σειρά αναχρονιστικών αντιλήψεων επιζούν και «ακμάζουν» και στη χώρα μας. Γυναίκες που εργάζονται νυχθημερόν μέσα και έξω από το σπίτι χωρίς να αναγνωρίζεται η προσφορά τους. Γυναίκες που έγιναν και είναι ακόμη τα θύματα της δημόσιας και ιδιωτικής βίας σε παγκόσμια κλίμακα. Η εκμετάλλευση και η κακοποίηση των γυναικών δεν είναι απλώς ένα λάθος του συστήματος. Είναι γέννημα της ίδιας της κοινωνίας, του κέρδους και του πλούτου. Από αυτήν την άποψη η πάλη ενάντια στην καταπίεση των γυναικών είναι και πάλη ενάντια στους όρους και τις συνθήκες που τη δημιουργούν.

Οι γυναίκες δεν είναι γένους αλλά ήθους. Δεν είναι φύλο αλλά άνθρωπος.

Η Πανηπειρωτική Συνομοσπονδία Ελλάδας ενώνει τη φωνή της με τις φωνές εκατομμυρίων γυναικών που αγωνίζονται και διεκδικούν έναν κόσμο δίκαιο και ειρηνικό. Οδηγείται από το παράδειγμα και τη δυνατή φωνή της Ηπειρώτισσας, αυτής της ηρωίδας που έζησε πολέμους, πίκρες και συμφορές. Αντιστάθηκε και δημιούργησε!!!

Γι’ αυτό πάνω της αποτυπώνεται η αρχοντιά και η Ηπειρώτικη ομορφιά. Γυναίκες-μανάδες της Ηπείρου, ενός τόπου δοξασμένου, που όμως ποτέ δεν δοξάστηκαν, δεν ζήτησαν, δεν απαίτησαν το παραμικρό.

Η φετινή επέτειος της Παγκόσμιας Ημέρας της Γυναίκας  κυριαρχείται από το βαθύ πένθος για τη συμπλήρωση ενός έτους από τη συμφορά των Τεμπών. Εκεί, όπου σιδερικά, λαμαρίνες, άνθρωποι, οικογένειες, ζωή… εξαϋλώθηκαν. Θρήνος, οδυρμός και περίσκεψη. Σ’ όλο αυτό το πένθος επικρατεί το συναίσθημα που εκπέμπει το μήνυμα της μάνας: «Πάρε με τηλέφωνο, όταν φτάσεις». Και για μερικές μανάδες το τηλεφώνημα  δεν έγινε ποτέ, γιατί παραμόνευε η συμφορά, απότοκος της αδιαφορίας, της ανευθυνότητας και του κέρδους.

Η μοναδική απάντηση, το αληθινό μνημόσυνο για τα θύματα αυτά, είναι ο αγώνας, συνεχής και αδιάλειπτος, για να μην επικρατήσει  η σιωπή και η οποιαδήποτε συγκάλυψη ευθυνών.

Το γυναικείο ζήτημα ως ιστορικό κοινωνικό φαινόμενο είναι ένα σύμπλεγμα οικονομικών, πολιτικών, πολιτιστικών ανισοτιμιών και διακρίσεων που εκδηλώνονται σε όλες τις κοινωνικές σχέσεις, συμπεριλαμβανομένων και των σχέσεων των δυο φύλων και πηγάζει από την εκμετάλλευση και την ανισοτιμία.

Χρέος και αγώνας μας να τα ανατρέψουμε».